Voorkom de ontwikkeling van een negatief zelfbeeld bij kinderen

Gepost door Ralph op zaterdag, april 23, 2016 Onder: Onzekerheid

Onzeker, wie is dat op z'n tijd nou niet? Iedereen is wel eens onzeker. Het wordt pas een probleem wanneer men vaker onzeker is dan zeker.

Het leven kan bij die mensen werkelijk daardoor overschaduwd worden. Automatisch zoeken onzekere mensen (en met name kinderen) daarom de veiligheid op, de zogenoemde comfortzone.

Uitdagingen worden uit de weg gegaan.
Maar verstandiger is het om aan onzekerheid te werken! Daarvoor zal ook jij uit je comfortzone moeten komen. Want pas dan leer je stap voor stap om te zijn wie je graag bent.

Onzekerheid ontstaat in vrijwel alle gevallen in de kinderperiode en zelden op oudere leeftijd. Onzekere kinderen ontwikkelen vrijwel altijd een negatief zelfbeeld. Nu is het wel zo dat de meeste pubers een fase doorlopen waarin

Onzekerheid en negatief zelfbeeld: Genetisch of oorzaak?

We nemen je voor even terug naar het prille levensbegin. Want je moet weten dat geen baby onzeker geboren wordt. Maar wel zijn baby's zeer hulpbehoevend en dus automatisch ook erg kwetsbaar.

Omdat baby's in alles afhankelijk zijn van de ouders of opvoeders is voornamelijk de eerste periode erg belangrijk. Na het moment dat een baby wordt geboren, heeft hij of zij ten eerste veel liefdevolle zorg nodig. Met name huidcontact en zachte strelingen zijn heel belangrijk.

Onderzoekers zijn het er steeds meer over eens dat de eerste 12 uren na een geboorte voor de baby cruciaal zijn. De moeder en het kind moeten in deze periode nauw met elkaar verbonden zijn.

Ook daarna moeten de ouders en het kind de tijd krijgen om aan elkaar te kunnen hechten. Krijgen baby's gedurende de eerste dagen, weken en maanden geen liefde van de verzorgers, dan kan het zelfs daaraan sterven.

Net zoals volwassenen kunnen sterven aan een 'gebroken hart'. Baby's die in hun eerste periode te weinig liefde of aandacht hebben gekregen (denk aan couveuse baby's) blijken op oudere leeftijd gevoeliger te zijn voor het ontwikkelen van onzekerheid of te weinig zelfvertrouwen.

Als kind te weinig aandacht gekregen

Maar wat nu als opgroeiende kinderen te weinig aandacht en/of begeleiding van de ouders/opvoeders krijgen? Of in gezinnen opgroeien waarin men zich niet goed kan uiten?

Als kinderen in gezinnen opgroeien waar bijvoorbeeld helemaal geen ruimte is voor het uiten van emoties, dan ontstaan vroeg of laat problemen. De ouders gaan in dat geval namelijk niet op een juiste manier in op de behoeften van 't kind. Daardoor voelt het zich onveilig en zal het de omgeving, de mensen en zichzelf minder snel vertrouwen.

Sterker nog, kinderen die zich niet of nauwelijks mogen/kunnen uiten bij hun ouders die ervaren de wereld sneller als beangstigend en ontwikkelen onzeker gedrag. Ook zijn ze minder snel geneigd om deze wereld spelenderwijs te willen ontdekken en bouwen ze een ontwikkelingsachterstand op.

Als ouders is het daarom enorm belangrijk om er altijd voor je kinderen te zijn en daarnaast hen de ruimte te geven om zichzelf te ontplooien. Daarbij mogen ze fouten maken en wordt er veel ruimte gecreƫerd voor het uiten van emoties.
 

De puberfase

De puberfase is ook een belangrijke fase waarin het zelfbeeld van kinderen voor een groot deel wordt gevormd. Invloeden van buitenaf spelen hierin een prominente rol.

Verplaats je maar eens in het alledaagse leven van pubers, dan weet je genoeg... Als ouder is het belangrijk om je kind in deze fase bij te staan, te ondersteunen en hem of haar de weg te wijzen. Men kan pubers maken en breken.

Niet zelden ontwikkelen pubers in deze fase helaas een verkeerd, negatief zelfbeeld. Zij moeten opeens aan van alles voldoen. Zo moeten ze goed scoren op school en daarnaast hun best doen om erbij te horen. Maar lukt dit niet? Dan ontstaat sluipenderwijs een verkeerd zelfbeeld dus onzekerheid.

Pubers geloven werkelijk dat ze falen en niet goed genoeg zijn
. Wat kan je als ouder of leraar doen om het onzekere kind te helpen een positief zelfbeeld te ontwikkelen?

Je verwachtingen ten aanzien van het kind aanpassen

We raden je aan om altijd realistisch te zijn over wat kinderen wel of niet kunnen en op basis daarvan bepaalde verwachtingen aanpassen. Hierin is het vaak zoeken naar wat verstandig is. Spreek nooit je verwachtingen hardop uit!

Laat het kind in kwestie zijn of haar verwachtingen uitspreken en ondersteun hem of haar daarbij. Ieder kind heeft weer z'n eigen talent en is uniek. In families worden kinderen vaak met elkaar vergeleken. Doe dit niet. Je kan je kind daarmee beschadigen.
 

Schenk aandacht aan het positieve

Alles wat je aandacht heeft groeit. Schenk je aandacht aan dat wat je kind (of leerling) goed kan? Dan zul je ontdekken dat het zich daarin durft te ontwikkelen.

Schenk geen aandacht aan het negatieve maar aan het positieve. Dus met andere woorden: Let op datgene waarin hij uitblinkt. Pubers vinden het leven vaak al zwaar en moeilijk genoeg! Een complimentje geven op zijn tijd doet wonderen! Maar overdrijf hierin niet.
 

Wees een voorbeeld voor je kind

Kinderen kijken niet alleen af van hun leeftijdgenoten maar ook van hun ouders. Als ouders heb je daarom de belangrijke taak om een voorbeeld te zijn voor je kind. Wees daarom niet te streng voor jezelf.

Laten we als voorbeeld eens een ouder nemen die erg perfectionistisch is ingesteld. Perfectionistische mensen zijn niet gauw tevreden over hun prestaties en zijn ook naar hun kinderen toe sneller geneigd veeleisend te zijn. Dat laatste is de grootste fout die je kunt maken. Leer je kinderen juist dat ze fouten MOGEN maken! En dat imperfectie niet verkeerd is. 

In: Onzekerheid 


Tags: onzeker  onzekerheid  baby's en onzekerheid  puberonzekerheid 
blog comments powered by Disqus

 

 

 

 

 

 

 
UA-7585422-2